Zaczęłam zapisywać rzeczywistość w roku 1969.
Wcześniejsza Ja pozostaję w zamglonych wspomnieniach i na nie za licznych zdjęciach. Te skrawki wspomnień są zawsze takie same.
O, rozczarowanie! W pamiętniku prowadzonym w latach 1969 -1973 prawie same ogólniki. Wiadomo, Sturm und drang! (kopiuj i wklej w Google tłumacz, jeśli nie wiesz o co kaman)
29-tego września pisałam: "życie, to pyszna rzecz!", a 5-go listopada:"JESTEM WŚCIEKŁA". Z podkreśleniem.
W styczniu byłam zakochana. W lutym już mi przeszło.
Rok 70-ty pełen wzlotów i upadków emocjonalnych, zachwytów światem, ludźmi, filmami, teatrem, radości z publikowanych w "Na Przełaj" tekstów. Ale doznałam także bólu rozczarowań, osamotnienia i braku wsparcia.
10.IX. 1971
"Dlaczego tylu wokół mnie JEST, a tylko mnie NIE MA?"
Cóż, dzięki tym wszystkim rozhuśtanym zapiskom mogę zobaczyć, jak dojrzewałam, jak rodziła się we mnie OSOBA.
Jeden z ostatnich zapisów w pierwszym zeszycie:
2.X. 73
"Złożyłam ślubowanie, dostałam indeks i legitymację studencką. jestem studentką. Jestem, jestem!"
Mało tam było konkretów, opisane jakieś pojedyncze dni, jak ten, gdy nasz chemik spadł z krzesła w czasie lekcji, gdy akurat chciał postawić lufę Joli J.
Albo ten, gdy towarzyszyłam kuzynce Danusi do przychodni stomatologicznej. W tym opisie był nawet kolor ścian, odgłosy szurania wiadrem po posadzce przez panią sprzątaczkę, ciemna ciemność wieczornego powrotu ulicą Lutomierską, ciężki oddech Danusi, która miała zatkany od płaczu nos...
Wspomnienia żyją dzięki szczegółom.
Czy będzie c.d?
Nie powiem.



5 komentarzy:
"Helikopterom jest dobrze na świecie"? :-D
Ja, gdy czytam moje zapiski z czasu gdy miałam 13-14 lat, czuję zażenowanie. Ale też zdziwienie. Taka byłam?!
Ach te miłości nastoletnie. Ja też zmieniałam obiekt co dwa miesiące. Aż do Tomka ;-)
Ja też się czasem dziwię, gdy wspominam Ciebie z tamtego okresu.:) Taka byłaś?
Czyli jaka? :-)
Ostra, zbuntowana, bezkompromisowa. Czarna:)
Czy ja wiem czy taka ostra i zbuntowana? Nie uważam, żebym się jakoś mocno buntowała. A bezkompromisowa to taka stała moja cecha, chyba dalej jestem. To autystyczne :-D
Prześlij komentarz